jack_yamap

Kingcross ……

Kingcross ……

รัชดาซอย 4 หรือ พัฒพงศ์ ของฝรั่งชาวออสซี่ ..

Kingcross …….

แหล่งประกอบอาชีพของโสเภณีตีตรามีบัตรประจำตัวพร้อม (--_---!)

Kingcross …….

สถานที่ที่ช้านผ่านทุกวันระหว่างนั่งรถเมล์กลับบ้านหลังจากทำงาน

ช้านชะเง้อมองผ่านกระจกรถ .......

ขณะที่รถแล่นผ่านคอนวิเนี่ยนสโตร์แห่งหนึ่ง ...

สาวประเภทสองนุ่งน้อยห่มน้อย (เรียกว่าห่มได้เรอะ?) ยืนจับจองที่ตามเสาเพื่อหาลูกค้า ..

อารมณ์เหมือนผีขนุนแถวสนามหลวงก็ไม่ปาน  -*-

ขึ้นชื่อว่าเป็นสาวประเภทสองของฝรั่ง ซึ่งก็แน่นอนว่าจะต้อง ...

น่ากลัวมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

หุ่นบึ๊กๆ ตัวใหญ่ๆ แต่ใส่กระโปรงสั้นจุ๊ด พร้อมบริการลูกค้าเต็มที่ เหอะเหอะ

แต่เค้าบอกว่าสาวๆ เหล่านี้มีบัตรประจำตัวในการประกอบอาชีพพร้อมนะ

อารมณ์ว่าต้องตรวจร่างกายก่อน ว่างั้น .. แต่ ...

ถึงตรวจยังไง พี่นิวส์ก้อให้ความเห็นว่า “นอนกะหลายคน มันก้อมั่วๆเมี่ยงๆอยู่ดี”

ช่างเหอะ .. มันไม่ใช่ประเด็น (=*=)

หลังจากสังเกตมาได้เกือบ 2 เดือนกว่า ...

วันพุธคือวันที่สาวๆ เหล่านี้คึกคักที่สุด ^^

เหตุผลเหรอ?

ไม่รู้เฟร้ยยยยยยยยยยยยยยย

ก้อบอกแล้วว่าสังเกตมา 2 เดือนแล้ว วันพุธสาวๆทั้งหลายเค้ามายืนเต็มถนนเลยนี่หว่า

เลยสรุปความได้อย่างนี้ -*-

ช้านเคยลองถามอาจารย์ช้านที่ รร แล้ว แต่แกก้อให้คำตอบไม่ได้

แหงล่ะ (--__---+)

ก้อลองพูดรายละเอียดมาเด่ะ ชาวบ้านเค้าก้อรู้หมดว่าตัวเคยไปเที่ยว โฮะ โฮะ โฮะ

ยังไงก้อแล้วแต่ ..

ช้านเคยเห็นคนหน้าตาเหมือนสาวประเภทสองของไทยมายืนกะเค้าด้วย -*-

โถ .. แม่คุณ ...

ข้ามน้ำข้ามทะเลมาตีตราถึงนี่เชียวน้อ ........

หมดสิ้นทุกสิ่งทุกอย่าง ~

ถ้าร้องเพลงไทยได้สักเพลงตอนนี้ ~

จาร้องว่า ...............

ช้านไม่เหลืออะไรแล้ว ~  โฮ โฮ โฮ  

ฮืออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออ

ฮืออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออ

ฮืออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออ

FT Island และ XING   

น้ำตาช้านเช็ดหัวเข่า ฮือๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

แจจิน มินฮวาน และเคลวิน  ......................

ช้านมาทำอะไรที่นี่ฟระ????????????  

ล้างจาน ถูพื้น ทิ้งขยะ มีดบาด เข่าเคล็ด โดนขโมยตังค์ อกหัก  ออฟฟิศขี้บ่น ฯลฯ

ช้านมาทำอะไรกันแน่ ??????????????????

ลาก่อน แจจิน มินฮวาน เคลวิน ........

Last Farewell ~ อาเมน

ปล. ช้านรักพีจังที่สุด รักที่สุด    

ลองอยู่ดีๆ มีข่าว News มาไทยสิ เตรียมเก็บศพช้านกลับไทยเลย .....

มหกรรมรูปภาพ ^^ Part 2

เมื่อวานนี้เอง ที่ชาวไอเอลคลาสยกขบวนไป Sydney Aquarium ที่ Darling Habour ~

ความรู้สึเหรอ? มันก้อดีนะ แต่ก้อไม่เท่าไหร่อ่ะ ใหญ่กว่าที่พารากอนบ้านเรานิดหน่อย -*- ช้านอยากไปลอดอุโมงค์ใต้ทะเลของจริงที่ญี่ปุ่นหรือเกาหลีมาก ที่นี่มันเหมือนบ่อปลาใหญ่แล้วทำอุโมงค์ให้ลอดอ่ะ แต่ฉลามเยอะดี ชอบๆๆๆ น่ากิน ^^

ช้านกะแอนดี้ ^^ ตาโต้โตอ่ะ

คุณกบทั้งหลาย ช้านวิ่งเข้าไปถ่ายรูป เพราะคิดถึงนังนัทขึ้นมาตะหงิดๆๆ

หลังจากเดินทั่วแล้ว พวกเราก้อยกขบวนไปกินสเต๊กราคา 8 เหรียญที่ร้าน Muffy Gooffy (ช้านไม่แน่ใจว่าเขียนไงเลยสะกดมั่ว) ซึ่งร้านนี้แอนดี้เป็นคนแนะนำต่อคณะทัวร์ว่า อร่อย ประหยัด และรวดเร็ว ซึ่งก้อสมกะคำร่ำลือ เพราะเร็วจริงๆ เสียแต่ที่สต๊าฟที่นี่ทำหน้าไม่ค่อยรับแขกเท่าไหร่ (ทั้งๆที่ลูกค้าในร้านส่วนใหญ่ไม่ใช่แขก .. ฮา) ยกโต๊ะดังปึงปัง รุนแรง ออกแนวซาดิสต์เล็กน้อย แต่เอาเหอะ ของถูกอ่ะนะ ได้อย่างเสียอย่าง ^^

เจอรามี่ กะ โซฟี ~

ตั้งอกตั้งใจกินกันมาก เพราะหิว หลังจากออกมาจากอะควาเรี่ยม ใจจริงทุกคนอยากกินปลา แต่ในเมื่อสเต๊กมันถูกกว่า ทุกคนจึงลงความเห็นมาที่นี่ ฮืออออออ .. ปลาจ๋า แจ๊คอยากกินแกเหลือเกินนนนนน ~

เด๋วมีต่ออีก ~

มหกรรมรูปภาพ ^^

วันนี้ไม่เขียนอะไร แต่จามาบรรยายรูปแทน เหอเหอ ...

เริ่มด้วยอาทิตย์ที่แล้ว ปาร์ตี้เลี้ยงที่Curlyหนุ่มเกาหลีและคุณยูทากะ (เติร์ก) เรียนจบคอร์ส และอำลา Curly ที่จะบินกลับเกาหลีแย้ววว

ไปเลี้ยงกันที่ Shark Bar เลี้ยงส่งเพื่อนเกาหลี ก้อต้องไปถึงถิ่นเกาหลีเลยค้าบบบ ฮ่าฮ่า

^ ช้าน - เติร์ก และวานิลา สาวอินโดช่างเม้าท์ ^^ วานิลาเป็นบุคคลที่ตลกอันดับ 4 ของห้อง ชีมีเสียงหัวเราะที่สามารถเอาชนะปีศาจร้ายทั่วจักรวาลได้ กร๊ากกกก ช้านเรียกเสียงนั้นว่า เสียงหัวเราะของแม่มด มาย่า(อาจารย์ช้าน)ติดใจเสียงนี้มาก ถึงขั้นอยากศึกษา แต่วานิลาบอกว่า ของแบบนี้เป็นพรสวรรค์ มีแต่ชีที่ทำได้ ฮ่าฮ่า

^ Culry กะช้านเอง เห็นหน้าอย่างนี้หมอนี่อายุน้อยกว่าช้านนะค้า (--_---!) ถึงมันจาหน้าแก่ก้อเหอะ แต่น้อยกว่าแค่ไม่กี่เดือน ช้านพยายามให้มันเรียกว่า นูน่า มันก้อไม่ยอม บอกว่าเราเกิดปีเดียวกัน ไม่ถือว่าเป็นพี่น้อง ฮ่วยยยย

^ เติร์ก กะช้านเอง หมอนี่เป็นเด็ก มช. บ้านอยู่แพร่ กร๊ากกก หลังจากสนิทกะมันก้อรับรู้ได้เรื่อยๆ ว่าอีนี่บ้านรวย statement ในธนาคารล้านอัพนะค้า ^^ อีนี่เป็นคนที่ Funniest ที่สุดในห้อง ทุกคนลงความเห็นและยอมรับโดยดุสดีว่ามันตลกจริงๆ ฮ่าฮ่า

เจ๊จูน - อีเติร์ก และ แอนดี้ ^^ แอนดี้เป็นสาวใต้ที่พูดใต้ไม่ได้ คำแก้ตัวของแอนดี้คือ ช้านแค่เกิดที่สงขลา และมาใช้ชีวิตและเติบโตที่ซิดนี่ย์ (อ่อ .. (-__---!) ได้ข่าวว่ามาถึงนี่ที่หลังช้านนะ) ฮ่าฮ่า เอาเหอะ แอนดี้เป็นที่ตลกอันดับ 5 ในห้องค่า

^ เจ๊ธัญญ่า - Curly และ โซฟี (^^) โซฟีเป็นออนนี่ที่น่ารักของช้าน เห็นหน้าตาออกจาเรียบร้อยอย่างนี้ แต่ชีวิตผ่านมาโชกโชนนัก ชีเคยเป็นทหารมาก่อน เล่นเทควันโด และเคยเล่นไวโอลินในวงออเครสต้า นอกจากนี้ ชียังเป็นนักศึกษาอยู่ในคณะจิตวิทยาอีกด้วย เหอเหอ .. มีอะไรที่ช้านยังไม่รู้อีกมั๊ยโซฟ๊???

^ ลีลาสวีทของเจ๊ธัญญาและหลานชาย นามว่า พี่เบิ้ม (Tom) เจ๊แกจาแนะนำพี่เบิ้มว่าเป็นหลานชายที่รักต่อหน้าคนอื่นเสมอๆ ฮ่าฮ่า และดูเหมือนพี่เบิ้มก้อเต็มใจที่จาถูกเรียกว่าหลาน เพราะไม่อยากแก่ (เอาเข้าไป) เจ๊ธัญญ่าตอนแรกๆดูเหมือนจาเป็นคนเรียบร้อย แต่หลังๆเริ่มเห็นความจริงที่ซ่อนอยู่ข้างใน กร๊ากกกกก ฮาระเบิดมากมายเลยค้าบบบ ..

หลังจากเฮฮาบ้าบอกันจนกือบตี 2 ได้ พวกวัลย์ลดาก้อไปต่อกันอีกที่ยันตี 4 (--__---!) และเพราะนัดกันไว้ว่าจาไปเฮฮากันที่บีชต่อในวันรุ่งขึ้น ช้านเลยต้องถ่างตาตื่นเพื่อไปบีชต่อ ง่วงมากมาย ~

BBQ ที่ Bronte Beach แดดร้อนได้อีก -*- เตาร้อนได้อีก แต่อร่อย ~

^ คนกลางเสื้อขาวคือ  JUN หนุ่มเกาหลีอีกคน เป็นโอปป้าที่แสนดีของทุกคนในคลาส มันอายุ 25 เองแต่ทำตัวเหมือนสัก 27 ได้ กร๊ากกกก  นินทาๆๆๆ จุนเป็นคนที่ตลกเป็นอันดับ 2 ในห้องค่ะ

^ เจ๊จูน แม้จาย้ายไปเรียนภาคค่ำแล้ว (เหมือนสาวเทคนิค) ก้อยังมาแจมได้อย่างสม่ำเสมอ ^^

แม้จาอยู่ถึงออส แต่แจ๊คก้อรักตาด๊องเสมอนะคะ อิ อิ อิ ^^

ไฮโซมากมาย ^^ ชื่อของช้านเอง โซฟีบอกว่าเหมือนวาดรูปเลย ..

เงาของช้านกะโซฟี และรองเท้าแตะของพวกเรา ..

มีวานิลามาเพิ่มด้วยอีกเงา ^^

^ วานิลากะช้านเอง ^^

นี่คือ Bronte Beach ~

เด๋วงวดหน้ามาแปะรูปต่อ อะฮิ้วววววว ~

เที่ยวค่ะเที่ยว ^^

21/10/2007   19.00 PM  ที่ซิตนี่ย์

ว๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

เมื่อคืน .. ช้านทำเบอร์ผู้ชายหน้าตาดีหลุดมือไปแล้ววววววววววววววววว

โชคชะตากลั่นแกล้ง มันเมมเบอร์ให้ช้านแล้ว โทรออกแล้ว แต่เบอร์ของมันที่เมมในมือถือพี่นิวส์นั้น ...

มันหายไป !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

(T^T) sad กว่านี้มีมั้ยค้าบพี่น้อง ...

ไหนๆ ก้อไหนๆ แล้ว ขอรำพึงรำพันหน่อยละกัน เพราะกำลังจะเข้าเรื่อง ..

2. ว่าด้วยเรื่องของ ผับ บาร์ ปาร์ตี้ และการเที่ยวกลางคืน

จำได้ว่า .. ช่วงที่ช้านมาถึงซิดนี่ย์แรกๆนั้น เวลาที่ทั้งบ้านเค้าพยายามชวนไปเที่ยวไหน ช้านจะอิดออดและปฏิเสธทุกครั้ง (เนื่องด้วยเหตุผลความขี้เกียจและจะนั่งเล่นเน็ท) แต่มาบัดนี้ วัลย์ลดาเปลี่ยนไปแล้วค้าบ ฮ่าฮ่า .. ที่คนเค้าบอกว่าอะไรที่ได้ลองครั้งแรกแล้วมักจะติดใจจนต้องมีครั้งที่ 2 ครั้งที่ 3 ต่อไปเรื่อยๆมันเป็นเรื่องจริงอ่ะ (-_-!) เพราะตอนนี้ อิช้านออกย่ำราตรีมีปาร์ตี้ทุกวีคเอนท์ แบบว่าไหนๆก้อว่างเสาร์อาทิตย์แล้วก้อเที่ยวให้มันสุดๆไปเลย เหอ เหอ

                ผับ บาร์ ที่ซิดนี่ย์ไม่ต้องเสียค่าเข้า แบบว่าไม่มีตังค์ในกระเป๋าเดินตัวเปล่าก้อเข้าได้ (แต่ถ้าเดินตัวเปล่าไม่ใส่เสื้อผ้าเข้าไปจริงๆ ซิคิวริตี้หนุ่มหุ่นน้องๆช้างอาจจาจับคุณโยนออกมา เหอเหอ ) สรุปคือ ถ้าแกเป็นคนไม่ดื่มอยู่แล้ว ตั้งอกตั้งใจไปเต้น ไปบ้าไปบอ ไปจีบผู้ชาย หรือไม่ทำอะไรก้อแล้วแต่ แกไม่ต้องพกเงินไปนะคะ เพราะที่นี่ถ้าวางกระเป๋าไปสุ่มสี่สุ่มห้า กระเป๋าหายไปก้อไม่มีใครรับผิดชอบ ถือเป็นความซวยของคุณเอง เหอเหอ

ข้อควรปฏิบัติก่อนไปเที่ยว

1.     แต่งตัวให้สวยที่สุดในชีวิตจะทำได้ ..

นี่ช้านพูดเรื่องจริงนะ .. ยิ่งถ้าวันนั้นคุณไม่มีกะตังค์ในกระเป๋าเลยสักบาทเดียว คุณยิ่งต้องแต่งตัวให้สวยมากๆๆๆ เพราะการที่คุณยิ่งสวยมากเท่าไร่ โอกาสที่จะมีคนเข้ามาจีบก็จะเยอะมากขึ้นเท่านั้น และเมื่อมีคนเข้ามาจีบ เหล้าฟรี ดริ้งค์ฟรี ก้อจาตามมาด้วย อย่างที่บอกว่าผับที่นี่ไม่ต้องเสียตังค์ค่าเข้า ยิ่งได้คนเลี้ยงดริ้งค์ด้วย ยิ่งไม่ต้องเสียอะไรหนักเข้าไปอีก เพราะฉะนั้นเสื้อผ้าสวยๆ มีเท่าไหร่ใส่เข้าไป เครื่องสำอางโบ๊ะมันไปให้ตัวเองดูดีที่สุด เหอะ เหอะ

2.     ชาร์ตแบทโทรศัพท์ให้พร้อม

อย่างว่า โทรศัพท์มือถือเป็นสิ่งสำคัญมากในการเที่ยวผับ เมื่อใดที่มีคนมาเลี้ยงดริงค์คุณแล้ว สิ่งแลกเปลี่ยนก้อคือเบอร์โทร หรือถ้าคุณต้องการจะจีบหนุ่มหน้าตาน่ารักๆสักคน คุณต้องต้องขอเบอร์และเมมเบอร์เค้าไว้เป็นเรื่องธรรมดา ที่บอกให้ชาร์ตแบทให้พร้อมเพราะเจอกะตัวเองมาแล้ว ไม่มีมือถือของตัวเองไปด้วยไปเที่ยวผับทุกอย่างก้อจบ ฮืออออออออ (รายละเอียดจาเล่าในพาทต่อไปนะเคอะ) ฮืออออออออออ

3.     เอาเฉพาะของที่จำเป็นใส่ไว้ในกระเป๋าถือ

เพราะผับที่นี่ไม่มีที่ให้คุณนั่งเป็นกิจจะลักษณะ หรือเป็นเจ้าของโต๊ะได้เหมือนผับที่เมืองไทย สาวๆส่วนใหญ่จึงต้องรักษากระเป๋าถือกันด้วยลำแขนของตัวเอง  ยิ่งคุณถือใบใหญ่หรือหนักมากเท่าไหร่ จายิ่งเป็นอุปสรรคต่อการดำรงชีวิตอยู่ (ยืน เดิน เต้น นั่ง) มากเท่านั้น ดังนั้น เอาเฉพาะของที่จำเป็นเช่น โทรศัพท์มือถือ กระเป๋าเครื่องสำอาง พาสปอร์ต (อันนี้สำคัญมาก ไม่มีก้อเข้าไม่ได้นะคะ) เงินนิดหน่อย (หรือไม่ต้องเลยก้อได้) แค่นั้นพอ

ผับที่นี่มีหลายสไตล์ให้คุณเลือกสรร มีทั้งแบบเฉพาะบางพวก เช่น ผับเสปน ผับเกาหลี ผับจีน ผับไทย หรือแบ่งเป็นผับของฝรั่ง หรือผับของเอเชีย แล้วแต่คุณจะเลือกเข้า ย่านผับดังๆส่วนใหญ่จาอยู่ไม่ไกลกันนัก คุณสามารถเดินเข้าอีกที่แล้วต่ออีกที่ได้ ส่วนใหญ่บริเวณในเมืองจาเป็นผับของเอเชีย ส่วนนอกเมืองออกไปจาเป็นผับฝรั่งอ่ะค่ะ

ผับฝรั่ง

ผับฝรั่งที่อิช้านมีโอกาสได้ไปเยี่ยมเยียนแห่งแรกมีชื่อว่า Side Bar เป็นผับที่ค่อนข้างมีความเป็นฝรั่งสูงมาก มีฟลอร์ให้เต้น มีโต๊ะเก้าอี้ มีเคาท์เตอร์บาร์เบียร์ และมีโต๊ะพูลเป็นสัดส่วน ลูกค้าส่วนใหญ่ของที่นี่เป็นฝรั่ง คำว่าฝรั่งก้อคือฝรั่งนะคะ ไม่ได้จำกัดชาติศาสนา แค่หน้าตามันเป็นฝรั่งช้านก้อนับว่าเป็นฝรั่งค่ะ  ฮ่าฮ่า ที่นี่หาคนเอเชียแทบไม่ได้ หรือถ้าได้ก้อจะมีแค่คนสองคนเท่านั้น และวันที่ช้านไปวันนั้น มีช้าน ฮาจอง และ ยูนิส ที่เป็นเอเชียแค่ 3 คนในผับ เพราะโจอันน่าที่ไปด้วยอีกคนก้อเป็นสาวละติน(ซึ่งช้านนับว่าเป็นฝรั่ง) เพลงที่เปิดที่นี่ก้อเป็นเพลงในผับทั่วไป และจะมีสลับกับเพลงช้าบ้าง เพื่อให้คนเค้าได้สโลว์ซบกัน โดยส่วนตัวช้านไม่ค่อยมีความรู้สึกซัมติ้งอะไรมากมายกะฝรั่งอยู่แล้ว -*- เว้นเสียแต่ว่าไอ้ฝรั่งนั้นจาหล่อระดับ Alex  ณ วง the calling ซึ่งก้อแน่นอนว่าย่อมหาไม่ได้ง่ายๆ  อารมณ์ช้านในคืนนั้นจึง เฉยๆ มากมาย  ถึงจะมีฝรั่งมาจีบก้อเหอะ ถ้าช้านชอบ ช้านคงปล่าวประกาศโพทะนาให้พวกคุณๆทั้งหลายรู้กันแล้ว จริงมั้ย ?? (--_---!)

          ผับฝรั่งที่จะพูดถึงอีกผับคือ Three Monkey  เป็นผับที่อยู่ในกลางซิตี้ ผับนี้มีสัญลักษณ์หน้าผับเป็นลิง 3 ตัวหน้าตาน่ากลัว(จริงๆ) ทุกคนที่อาศัยอยู่ในซิตี้จารู้จัก Three Monkey กันเป็นอย่างดี เพราะเวลาที่คุณจะต้องเดินไปซื้อของใช้ที่ซุปเปอร์มาร์เกท หรือช็อปปิ้ง คุณจะต้องผ่านเจ้าลิงสามตัวนี้เพื่อข้ามถนนไปโคลล์ซุปเปอร์อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ดังนั้นผับนี้จึงเป็นผับที่ป๊อบปูลาร์มากๆ ช้านมีโอกาสได้มาเยือนทรีมังกี้เมื่อคืนวันเสาร์ที่ผ่านมานี้เอง ผับนี้มี 3 ชั้นด้วยกัน ชั้นแรกจะเป็นเคาท์เตอร์บาร์เบียร์และมีโต๊ะเก้าอี้เหมาะกับผู้ที่พิศมัยในการดื่มเหล้าและนั่งคุยสัพเพเหระกันไปเรื่อยๆ ส่วนชั้นที่ 2 นั้นเป็นชั้นสำหรับแด๊นซ์โดยเฉพาะ ซึ่งเป็นชั้นที่คนมักจะแน่นเอามากๆ ช่วงหัวค่ำ (ทุกท่านคะ ช่วงหัวค่ำสำหรับการเที่ยวผับของที่นี่คือเวลาประมาณ 5 ทุ่มถึงเที่ยงคืนนะคะ) ด้วยเป็นเพราะเวลาที่ช้านไปคืนนั้นคนเยอะเอามากๆ ช้านกะคณะเดินทางจึงไม่อาจทะลุทะลวงด่านไปถึงชั้น 3 ได้ เอาเป็นว่าครั้งหน้าถ้าช้านไปเยือนอีก ช้านจาบอกพวกคุณทั้งหลายอีกทีนะ ว่าชั้น 3 มันมีอะไร เหอ เหอ

                ที่ทรีมังกี้จาเปิดเพลงที่ใช้ในผับทั่วไป ตั้งแต่เพลงเทคโนยันเพลงเก่ากึกอย่าง Summer Love ที่ประกอบหนังเรื่อง Greece (เก่าโคตร) -*- แต่ถึงจะเก่าปรัมปราขนาดไหนก้อยังได้รับเสียงตอบรับอย่างดีจากหนุ่มสาวฝรั่งที่พร้อมใจกันเบียดเสียดอยู่บนฟลอร์เต้น คนที่มาเที่ยวที่นี่ส่วนใหญ่เป็นฝรั่ง มีเอเชียบ้างประปราย พอนับหัวได้ และที่นี่นั้นนอกจากจาเปิดเพลงจากแผ่นแล้ว ยังมีวงดนตรีเล่นสดด้วย น่าเสียดายวันที่ช้านไปได้ยินแต่เสียง tell me more, tell me more ไม่ได้เห็นวงดนตรีเล่น (--_---!) อย่างที่บอกนะคะ ถ้าครั้งหน้าช้านมีโอกาสได้ไปอีก จามาเล่าแจ้งแถลงไขให้ฟังค่ะ  ไม่พลาด ๆๆ

ผับเอเชีย

ผับเอเชียที่โด่งดังที่สุดมีอยู่ 2 ที่คือ Cheer Bar กับ Shark Bar ซึ่งแน่นอนว่าทั้ง 2 ที่นี้เป็นผับสุดฮิตของคนเกาหลี Cheer Bar อยู่ในตัวซิตี้ (ใกล้กับทรีมังกี้) ส่วน Shark Bar นั้นสถิตอยู่ที่ Shark Hotel ที่ห่างออกไปพอสมควร (--_--!) ด้วยเหตุนี้ ที่สิงของวัลย์ลดาส่วนใหญ่จึงอยู่ที่เชียร์บาร์(เพราะบ้านใกล้)อ่ะค่ะ

Cheer Bar

ถ้าท่านเป็นผู้ที่ชื่นชอบในตี๋ ท่านจาไม่ผิดหวังในการมาเยือนที่นี่ โฮะ โฮะ โฮะ ..

เชียร์บาร์เป็นผับที่มีเพื่อเอเชียขนานแท้  ภายในผับจามีฟลอร์สำหรับเต้น ความจริงพูดว่าพื้นที่ทั้งหมดของผับเป็นฟลอร์สำหรับเต้นเลยจาดีกว่า (--_--!) มีโต๊ะเก้าอี้จัดไว้ตรงมุมริมๆ ให้สำหรับคนนั่งพักบ้างประปรายแต่น้อยมาก มีเคาท์เตอร์บาร์อยู่ตรงริมอีกด้าน เพื่อขายเครื่องดื่มอย่างเดียว เพลงที่เปิดที่นี่เป็นเพลงในผับทั่วไป สิ่งที่น่าสนใจในเชียร์บาร์คือ ...

-         เป็นผับที่คนเอเชียเที่ยว  ดังนั้นคุณจาเห็นหนุ่มสาวเอเชียเดินกันล้นผับ คนที่ชอบตี๋เซ็ทผมอย่างช้านจึงไม่ผิดหวังในการมาเที่ยวที่นี่ เพราะนอกจากจาได้เห็นตี๋จีน ตี๋เกาหลี ตี๋ญี่ปุ่น เซ็ทหัวมาแข่งกันแล้ว สาวๆหมวยทั้งหลายก้อพร้อมใจกันประชันเสื้อผ้าและความงามกันอย่างสุดฤทธิ์ อารมณ์ว่าวันนี้ยังไงตรูต้องได้สักคนล่ะ (ซึ่งไม่ผิด เพราะช้านก้อคิดแบบนั้นเหมือนกัน)  ฮ่าฮ่าฮ่า

-         ช่วงหัวค่ำของเชียร์บาร์ (3ทุ่มถึงเที่ยงคืน) จาเป็นเวลาที่ผับแน่นมากๆ ซิเคียวริตี้หน้าผับจะทำหน้าที่อย่างเคร่งครัด ถ้าคนเต็มเกินไปเค้าจากันไม่ให้เข้าอีกเลย ต้องยืนรอข้างหน้ากันนานทีเดียว ซึ่งช่วงเวลาหัวค่ำนั้น เป็นช่วงเวลาของการแด๊นซ์ แด๊นซ์ และแด๊นซ์ จริงๆ เพราะคุณจะขยับตัวไปทำอย่างอื่นไม่ได้(คนแน่นมากๆ) ที่นี่จัดไว้เพื่อการเต้น ที่นั่งดื่มนั่งกินอยู่อีกส่วน ถ้าอย่างดื่มเหล้าชิวๆ ก้อไปส่วนนั้น

-         ช่วงเวลาตี 1 เป็นต้นไป คนจะเริ่มน้อยและไม่แน่นเหมือนตอนหัวค่ำ ช่วงเวลานี้แหละเป็นโอกาสเหมาะของการหาเหยื่อ (ฮ่าฮ่า) ผู้ชายก้อเริ่มเล็งผู้หญิง ผู้หญิงก้อเริ่มหาเจ้ามือเลี้ยงเหล้า วะฮ่าฮ่า เพราะผับที่นี่เปิดได้ยันสว่างไม่มีจำกัดเวลาแค่ตี 2 เหมือนบ้านเรา อารมณ์ว่าอยากทำอะไรก้อทำกันไปเถอะค้าบ บางทีถ้าโชคดีก้อจาได้ดูบทสวาทแลกลิ้น ***** (ข้อความเซ็นเซอร์) กันแบบสดๆ เพลินไปอีกแบบ

หลังจากพูดถึงสถานที่ไปแล้ว พาทหน้าช้านจะเล่าถึงเหตุการณ์ที่ช้านพบเจอในผับต่างๆบ้าง -*- เหอเหอ

ที่ผลัดไปครั้งหน้าเพราะได้ข่าวว่าตอนนี้ขี้เกียจพิมพ์อย่างแรงอ่ะค้าบ  บุ้ยบุ้ย

ขอบ่น Part 1

22/09/2007 10.11 PM ที่ซิดนี่ย์

ห่างหายไปจากการเขียนไดนานมากๆ ......................................

ไม่รู้จาเริ่มเรื่องไหนก่อนดี (-_--!) เพราะที่ผ่านมามันมีเรื่องเยอะมากๆ เยอะจนไม่รู้จาเขียนยังไงหมด

เอาเรื่องแรกก่อนละกันนะ ..

1. ว่าด้วยเรื่องของงานคลีน

นับเป็นโชคดีของช้านมากๆ(เพราะใครๆก้อว่าอย่างนั้น) ที่มาออสเพียง 2 อาทิตย์ก้อได้งานทำแล้ว ความโชคดีนี้นำพามาจากความขี้เกียจส่วนตัวของโจอันน่า อืมมม .. ความจริงช้านไม่ควรพูดอย่างนั้น ฮ่าฮ่า  เพราะความกรุณาของชีช้านจึงไม่ต้องตระเวนหางานจนเมื่อยตุ้มเหมือนคนไทยคนอื่นๆ  เพราะโจอันน่าต้องการเวลาในการอ่านหนังสือเพื่อเตรียมสอบไอเอลให้ได้ 7.00 ทางบ้านจึงบอกให้ชีตั้งใจในการทำคะแนนอย่างเต็มที่โดยการจาส่งเงินมาให้ชีทุกอาทิตย์ ซึ่งนั่นก้อเพียงพอสำหรับค่าบ้านโดยที่ชีไม่ต้องทำงาน และด้วยเหตุนี้ช้านจึงเสนอตัวอาสารับงานคลีนนี้ต่อแทนชีทันที โจอันน่าดีใจมากที่หาคนแทนได้ ซึ่งงานคลีนนี้ต้องถ่อไปทำถึงที่ Rose Bay โน่นแน่ะ  ที่ใช้คำว่า “ถ่อ” เพราะว่ากว่าจาเดินจากบ้านไปถึงบ้านรถเมล์ก้อกินเวลาไปประมาณ 30 นาที และกว่าจานั่งรถเมล์ไปถึงอี Rose Bay ก้อกินเวลาอีกประมาณ 30 นาที บวกกันก้อหนึ่งชั่วโมงพอดิบพอดี (-_--!)  ความจริงแล้วช้านเคยไปอี Rose Bay นี่สองครั้งก่อนหน้าจามาทำงานคลีนนี้ ครั้งแรก เกาะพี่นิวส์ไปเที่ยวอ่าวเล่นๆ ครั้งที่สองเกาะไปดูพี่นิวส์ทำงาน (เพราะพี่แกเคยไปทำแทนโจอันน่า) ช้านต้องซื้อตั๋วรถแบบเหมาจ่าย 10 เที่ยว เพื่อการประหยัดเนื่องจากต้องนั่งรถไปกลับทุกวัน ซึ่งกินเงินไปประมาณ 13 เหรียญต่ออาทิตย์ (10เที่ยว)

ออฟฟิศที่ช้านไปทำชื่อว่า Compass Group เป็นบริษัทเกี่ยวกับโฆษณาผลิตภัณฑ์ต่างๆ เป็นออฟฟิศเล็กๆที่มี 2 ชั้นด้วยกัน ทุกครั้งที่เปิดประตูต้องมีการกดรหัสผ่านอย่างเคร่งครัด (-_--!) โดยปกติแล้วช้านจาเริ่มทำจากชั้นสามก่อน แล้วจึงไปทำชั้นสองต่อ  หน้าที่ของช้านคือ ...

-          นำขยะไปทิ้ง ซึ่งทุกถังขยะของทุกโต๊ะทำงานจะต้องว่างเปล่าในวันรุ่งขึ้น

-          เช็ดโต๊ะทำงานให้สะอาด ซึ่งความจริงแล้ว โต๊ะที่ต้องใส่ใจเป็นพิเศษคือ โต๊ะทำงานผู้บริหารและโต๊ะนังคุณเลขาขี้บ่นเท่านั้น ที่เหลือ ชิวๆ ..

-          ทำความสะอาดห้องครัว ซึ่งเป็นห้องที่พนักงานทุกท่านจะใช้ในการนั่งเม้าท์ นั่งนินทา นั่งกินขนม นั่งกินกาแฟ บลาๆๆๆๆ ซึ่งห้องนี้ก้อเป็นห้องที่ต้องระวังเป็นพิเศษเช่นกัน

-          ล้างถ้วยกาแฟ แก้วกาแฟ จาน เหยือกน้ำ และทุกสิ่งทุกอย่างที่ทุกท่านพร้อมใจกันวางทิ้งไว้ที่อ่างล้างจาน ซึ่งงานนี้เองที่ทำให้ช้านประจักษ์ว่า เครื่องล้างจานนั้นไม่ได้ช่วยให้อะไรมันดีขึ้นเลย (-_--!) ถึงพนักงานผู้แสนดีจะนำจานไปใส่ไว้ในเครื่องล้างจาน แต่ไอ้เจ้าเครื่องล้างจานมันก้อเหมือนพ่นๆน้ำใส่แล้วก้อทำให้จานมันร้อนเฉยๆ คราบสกปรกทุกอย่างยังคงติดแน่น แถมล้างยากกว่าเดิมอีกต่างหาก หลังจากได้รับคำเตือนเกี่ยวกับความไร้ประโยชน์ของเครื่องล้างจานจากโจอันน่า ช้านก้อตัดสินใจล้างจานด้วยมือตั้งแต่วันแรกที่ไปทำงาน (T^T) ล้างทุกวัน ล้างทุกอย่าง ล้างจนมือจาเปื่อยอยู่แล้ว ฮือ ๆๆๆ

-          หากแม้นพื้นห้องอันปูด้วยพรมทั้งหมดนั้นเต็มไปด้วยฝุ่นจนเกินเยียวยา จงดูดฝุ่นซะ ..

งานนี้เป็นอะไรที่นานๆครั้งจะทำที อย่างว่าแหละว่าพรมมันไม่ค่อยสกปรกเท่าไหร่ อย่างมากถ้ามีเศษกระดาษ ช้านก้อก้มลงหยิบมันและทิ้งมันในถังขยะซะ เท่านั้น

-          เติมกระดาษเช็ดมือและกระดาษชำระในห้องน้ำให้เต็มทุกวัน

และนั่นคือหน้าที่ทั้งหมดของช้าน ซึ่งต้องใช้เวลาในการทำภายใน 2 ชั่วโมงให้เสร็จ (ความจริงจาทำนานกว่านั้นก้อได้ไม่มีใครว่า แต่เค้าให้ตังค์แค่ 2 ชั่วโมงอ่ะพี่น้อง) ช่วงอาทิตย์แรกช้านก้อผ่านไปด้วยดี ไม่มีอะไรเกิดขึ้น จนกระทั่งเมื่อวาน ....

ซุปเปอร์ไวเซอร์ มาตรวจงานช้านนนนนนน !!!!!!!!!!!!!!!

เท่านั้นแหละ เมื่อวานจึงเป็นวันหายนะของช้าน ......

ที่ว่า หายนะ เพราะช้านต้องทำทุกอย่าง จากที่เคยไม่ต้องทำก้อได้ ช้านต้องทำทุกอย่างจริงๆ อีตาซุปชื่อ มานูเอล เป็นชายฝรั่ง ท้วมๆหน่อย พูดภาษาอังกฤษงึมงำฟังไม่ค่อยรู้เรื่อง เข้ามาคุยกับช้านแล้วก้อชี้ๆโน้นนี่ บอกยูต้องอย่างโน้นอย่างนี้อย่างนั้น

ซุปบอกว่า นังคุณเลขาทนไม่ได้เลยที่จามีฝุ่นบนโต๊ะแบบนี้  แล้วยูดูนี่ โทรศัพท์ดำมากๆ ทำไมยูไม่เช็ด ขอบโต๊ะด้วย บลาๆๆๆๆๆ

ตอนช้านทำงานออฟฟิศอยู่ไทยน่ะ แก้วก้อต้องล้างเอง จานกินเสร็จก้อต้องล้างเอง โต๊ะตัวเองก้อต้องเช็ดเองด้วยเหอะ เพราะมันเป็นพื้นที่ของตัวเอง มาคิดไปแล้ว จ้างแม่บ้านไทยมาทำไรฟระ เงินเดือนน้อยกว่าพวกช้านแค่ไม่กี่พันด้วยซ้ำ (-_--!)  ถ้าลองช้านทำโต๊ะสกปรก ก้อจาถูกคนรอบข้างมองด้วยสายตาเหยียดหยาม ประมาณว่าอีนี่ช่าง ... จริงๆ  

แล้วนังคุณเลขาที่ Compass นี่จาจิกคลีนเนอร์อย่างเดียวรึไง ???

บ่นแค่นี้ล่ะ  แล้ววันนั้นช้านก้อต้องดูดฝุ่น เช็ดแก้ว ล้างจานกองยักษ์ (เพราะดันมีปาร์ตี้วันเกิดใครก้อไม่รู้) จากที่เคยทำงานกลับบ้าน 4 ทุ่มครึ่ง วันนั้นช้านก้อกลับเกือบเที่ยงคืนเลยค้าบ (T^T) นางซินจริงๆเลยชีวิตช้าน

2. ว่าด้วยเรื่องของโรงเรียนสอนภาษา Strathfield College

อย่างที่ทุกท่านทราบกันแล้ว (แต่บางท่านอาจจะยังไม่ทราบ) ช้านเปลี่ยนจาก General English ไปเป็น       คอร์สเรียนเพื่อ IELTS เนื่องจากการทดสอบวันแรกก่อนเข้าเรียน วัลย์ลดาทำคะแนนดีจัด จนไดเรกเตอร์ของโรงเรียนบอกว่า ยูควรไปเรียนเพื่อสอบไอเอลเสียเถิด นั่นหมายความว่า ดิช้านต้องเสียตังค์เพิ่มอ่ะค่ะ (-_--!) ฟาดช้านไปตั้ง 100 เหรียญเลยเหอะ (ด้วยเหตุนี้ความจนกรอบจึงทวีคูณ) หลังจากจ่ายเงินและได้รับบัตรนักเรียนมาเสร็จสรรพแล้ว การเรียนของช้านก้อเริ่มต้นขึ้น ....

                อาจาร์ที่สอนคลาสไอเอลของช้านมี 2 คนด้วยกัน ซึ่งถือว่าสเปเชี่ยลมาก เพราะคลาสอื่นจามีแค่อาจารย์ประจำคลาสคนเดียว แต่คลาสช้าน คุณไดเรกเตอร์ชื่อ Jeramy เจอรามี่ กระโดดมาสอนเองในวันพฤหัสและวันศุกร์ ส่วนวันที่เหลือ จันทร์ – พุธ เป็นหน้าที่ของสาวสุด alert เนมว่า Maya มาย่า

-          มาย่า ที่ช้านเรียกมาย่าว่าสาวสุดอะเลิทนั้น เพราะชีเป็นคนอะเลิทจริงๆ ชีจาตื่นตัวเสมอในการสอน และสนใจในวัฒธรรมต่างๆที่แตกต่างกันของลูกศิษย์มากมาย ทุกเรื่องที่เข้าหูชีไม่ว่าจะเป็นเรื่องไร้สาระหรือเรื่องมีสาระ ชีจะคิดว่ามันเป็นเรื่องที่น่าสนใจไปหมด

คำพูดติดปากของชีคือ “Oh ..It’s interesting”  (^^)

      มาย่าเป็นคนที่หูดีมาก ไม่ว่าพวกช้านจาแอบพูดหรือคุยอะไรกันเบาๆด้วยอิ้งที่โบรกเค่นขนาดไหน เรดาห์จับผิดของชีจาทำงานโดยอัตโนมัติ ชีจาหันมาแก้คำพูดนั้นให้ถูกต้อง และเขียนประโยคนั้นบนกระดานทันที เป็นต้นว่า ถ้าชายยูลคุยกะช้านเบาๆว่า “I’m not understand.” มาย่าที่กำลังหันหลังเขียนกระดานอยู่ก้อจามีสัมผัสพิเศษ และพูดขึ้นมาทันทีว่า “I don’t understand.” พลางเขียนประโยคนั้นบนกระดานให้ชาวบ้านคนอื่นๆรู้เรื่องด้วยทันที (-_--!) หึหึ ..

ตอนแรกช้านก้อว่าชีเป็นคนตลกนะ แต่ตอนนี้ช้านว่าชีแปลกๆอ่ะ เหอเหอ

-          เจอรามี่ คนคนนี้เป็นไดเรกเตอร์ของ Strathfield College เป็นฝรั่งที่ดูท่าทางเอาจริงเอาจังและค่อนข้างภูมิฐาน เจอรามี่เคยเป็นหนึ่งในคณะกรรมการสอบไอเอลพาท Speaking ที่ซิดนี่ย์ ความรู้ของฮีจึงค่อนข้างครบเรื่อง เจอรามี่จาสอนเป็นการเป็นงานหน่อย ไม่ค่อยบ้าพลังมากเหมือนมาย่า แต่ในความเป็นการเป็นงานนั้น ฮีก้อยังมีเกมส์และอะไรมากมายมาให้เล่น โดยส่วนตัวแล้วช้านชอบเจอรามี่สอนมากว่ามาย่า เพราะความรู้สึกช้านคือฮีสอนสนุกและมีสาระ แต่ไม่ได้หมายความว่า มาย่าไร้สาระนะ มาย่าก้อมีสาระ (-_-!) เอาเป็นว่ามีสาระทั้งคู่ แต่ช้านชอบวิธีการสอนของเจอรามี่มากกว่าเท่านั้นเอง เหอเหอ ..

นักเรียนในคลาสช้านตอนนี้ ช่วงอาทิตย์แรกที่ไปเรียนจะมีเยอะและค่อนข้างครึกครื้นหน่อย แต่ช่วงอาทิตย์ที่สองจาเริ่มหายหน้าหายตากันไป เพราะส่วนใหญ่จาเรียนกันจบแล้ว (พวกนี้จาลงเรียนแค่ช่วงเวลาสั้นๆ เอาพอเป็นพิธี) คลาสของช้าน ณ บัดนาวตอนนี้จึงเหลืออยู่ประมาณ 11 คน (เท่าที่จำได้) โดยในจำนวน 10 คนนี้ มีคนไทยอยู่  6 คน คนเกาหลี 2 คน และคนจีน 3 คน ซึ่งทั่ง 11 คนนี้ถ้าบรรยายหมดคงเปลืองหน้ากระดาษเป็นที่สุด ดังนั้นจาบรรยายแต่คนเด่นๆ(ตลก) ให้ทุกท่านฟังแทนดีว่า

-          ชายยูล ความจริงหมอนี่ชื่อเกาหลีว่าอะไรไม่รู้ ช้านจำไม่ได้ จำได้แต่ว่าชื่อเล่นชื่อ Yoon แต่คนในคลาสเรียกว่า Tae (เพราะเป็นนามสกุลและง่ายกว่า) ชายยูลเป็นคนแรกที่ช้านคุยด้วยในคลาสนี่ ช่วงแรกๆเหมือนจาเก็บงำความตลกเอาไว้ แต่พักหลังๆเริ่มเผยธาตุแท้ออกมามากขึ้น ฮ่าฮ่า  คุณพ่อของชายยูลเป็นศาสตราจารย์อยู่ที่ Pusan national University คุณแม่เป็นแม่บ้าน อาจเพราะคุณพ่อเป็นศร. ท่าทางของฮีจึงดูค่อนข้างเคร่งเรียนหน่อย และฮีก้อเป็นแบบนั้น เพราะฮีเป็นคนตั้งใจเรียนมาก อาจจะเรียกว่ามากที่สุดในคลาสเลยก้อว่าได้

เมื่อวานช้านมีโอกาสคุยกะฮีเรื่องที่ว่า ทำไมช้านถึงไม่มีบอยเฟรนส์ ซึ่งในวงสนทนานั้น มีเจอรามี่ และ แอนดี้ (จากล่าวถึงต่อไปในอนาคต)อยู่ด้วย

ยูล : I know the reason!!!!!

ช้าน : What? What’s the reason? (-o-)

ยูล : I wanna ask u something... You like handsome guy right?

ช้าน : Hahaha  ….. Yessss Sure !!!!

ยูล : That’s the reason. Maybe u couldn’t find the Korean handsome guys that u like in reality.

ช้าน : Yes? I know... I know … hahaha

ยูล : Like you’ve seen on the street ~ Korean guys are the same as me.. We are all the same!! We all think that the handsome guys are aliens. (ด้วยหน้านิ่งๆและจริงจัง)

แอนดี้ & ช้าน : HAHAHAHAHAHAHAAHAHAHA

ช้าน : What made u think like that? (^^)

ยูล : Do you know Jang DongGun?

ช้าน : Yep !!!

ยูล : Yes … He is very handsome and he is not a human!! He’s an alien!! (-_--!)

ช้าน : Hahahahaha Yes? I like Wonbin.

ยูล : Yes … He’s an alien, too. (--_--) coz he’s so handsome!!

ช้าน : Really??? ahahahahahaha

ยูล : (ทำหน้าจริงจังและซีเรียส) You know the Andromeda? All the handsome guys come from there. They are not Korean.

ช้าน & แอนดี้ : ก๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก Andromeda ?

ยูล : So you should take a rocket and go to find them. (--_--)

ช้าน : Should I? ahahahaha How can I find the Andromeda star?

ยูล : Maybe you could find the map at the convenient store in Korea. But be careful, if u lost and reached the wrong star, u won’t see the handsome aliens but the ugly aliens instead!! (--_--)

ช้าน & แอนดี้ : ก๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกก hahahahahahahaah

ยูล : It’s true!! We all know that the handsome guys come from Andromeda(-_--!)